Een beetje verliefd...

Daar ben ik weer...

Ik had er genoeg van om altijd over het zelfde te moeten klagen. Dus dat doen we niet meer.

Thomas geeft een paar weken geleden theorie examen gehaald, en daarmee dus ook zijn learners drivers lisence. Dat betekend dat hij onder begeleiding mag autorijden.

Noelle is zover nog niet, ze heeft het op dit moment erg druk met studeren voor school, dus het rijbewijs schiet er een beetje bij in.
Komt wel in de zomervakantie, zegt ze.

Maar soms, als we bij Rooker zijn, dan wil ze graag even autorijden... en dat mag... want dat is prive terrein, maar slechts op 1 voorwaarde... namelijk dat ik mee mag zingen met een CD van Andre Hazes, terwijl zij rijdt!

En daar gaan we dan!
Stapvoets... over het zandpad... met Hazes op... met een onbedaarlijk giechelende Noelle... en met een heel hard en vooral heel vals zingende Monique!

Heerlijk die moeder-dochter minuten.

Closed

Dit is voorlopig mijn laatste posting op deze blog.
Misschien dat ik over een paar maanden het bloggen weer oppak.
Misschien ook niet.


En het is GEEN 1 April grap!

Op wielen...

Een paar blogs terug schreef ik al over de uitdagingen die je tegen komt als 'single mom'.
Ik doe het allemaal, ik moet, heb geen keuze.
En soms is het me allemaal teveel.
Je moet alles alleen doen, je moet overal zelf achteraan gaan, je moet alle beslissingen zelf nemen, je moet zelf alles uitvogelen.

Maar soms, als ik 's-avonds alleen op de bank zit, denk ik, ach er is eigenlijk niets veranderd.
En als ik alleen naar bed toe ga, denk ik: ook hier is niets veranderd. Want ik moest al jaren elke avond alleen naar bed toe.

Al maanden is het mijn grootste uitdaging om financieel rond te komen. Met mijn huidige inkomsten kan ik onmogelijk met 2 kinderen rondkomen.

Bij de SPCA geven ze me niet genoeg uren. En alles wat ik daar verdien wordt van mijn income assistance afgetrokken. Dus in feite sta ik daar voor niets te werken.
Daar word ik niet blij van.

Gelukkig komt de zomermarkt er weer aan.
Ik heb mijn assortiment uitgebreid met 'Real dutch Boterkoek' eens kijken of ze dat lusten...

Verder heb ik afgelopen week mijn permit aangevraagd om mijn stroopwafels ter plekke op de markt te kunnen bakken. En zo'n permit kost ook weer geld, maar als het goed is levert het natuurlijk ook weer wat op.

Simpel, je koeken bakken op de markt...dat zou je denken... in Nederland staat op elke markt wel iemand met verse stroopwafels.

Maar hier willen ze dat ik warm en koud stromend water heb, en een dubbele spoelbak.
Ook heb ik een koelkast op precies 4 graden C nodig. En dus ook stroom.
Bovendien mag ik het deeg niet in mijn eigen keuken klaarmaken, als ik mijn koeken op de markt bak...nee, het deeg moet in een profesionele keuken worden klaar gemaakt!
Ook moet ik blikjes of flesjes met frisdrank erbij gaan verkopen. (da's nog te overzien)
En als ik mijn stroopwafelijzer op een tafel zet op de markt, dan moet ik er minstens 2 tafeltjes met stoeltjes bij zetten, zodat mijn klanten kunnen zitten!
Maar als ik mijn stroopwafelijzer op een karretje heb staan... dan hoeft dat weer niet!
Wat een gezeur!
Maar goed, zo is de regelgeving hier...

Dus wordt er druk gewerkt aan een karretje voor me.
En ik hoop dat ik snel wat hoor van de inspecteur...

Als alles doorgaat staat me een drukke zomer, met weinig vrije tijd te wachten.
En ik hoop dat ik genoeg kan verdienen om de volgende winter financieel gezien door te gaan komen...

Ik ga ervoor... ik moet wel!

Sinterklaas...

Mijn Dino ei, eind jaren 80 door een bekende uit China gesmokkeld...(Pssst...niet doorvertellen hoor!)

Het voelt een beetje als Sinterklaas vandaag!
Ik ben bezig om een deel van mijn mineralen verzameling uit te pakken.

Voordat we gingen emigreren heb ik alles zorgvuldig ingepakt... en het is allemaal elke keer gezellig meeverhuisd, maar nog nooit uitgepakt.

Hoogste tijd dus!

Ik was nog maar een jaar of 8? denk ik, toen ik met verzamelen begon.
De laatste jaren heb ik er dus weinig tot niets meer mee gedaan. Maar het is leuk om mijn stenen nu weer uit te pakken. Herinneringen komen terug aan waar en wanneer ik ze gevonden, gekocht of gekregen heb.

Een beetje een Sinterklaas gevoel! Bovendien sneeuwt het... weer...


FEEST! ...De hoop papieren op de achtergrond mag nog worden uitgepakt...

And the winner is...

A & D Asphalt Solutions is de winnaar, maar zo'n nominatie is toch leuk om een x mee te maken!

Koeken te koop!

Monique's Cookie Company's nominatie voor New Business of the year...

New Business of the Year 2012 Nominees:


A & D Asphalt Solutions
Basket Case Picnics & Catering
Chi Solutions
Chronos Fresh Foods
Downtown Internet Lounge
Excel Fitness
Let Us Do It for You
Monique's Cookie Company
Original Joe's Vernon
Pooch Partners
Social Butterfly Solutions
Sutton Lakefront Realty

Morgenavond is het Awards Gala... helaas zal ik er niet bij aanwezig zijn, want voorwaarde voor ontvangst van de prijs is dat je je Business Lisence betaald hebt... en helaas had ik daar geen geld voor in januari...

Maar de nominatie alleen al is leuk en een eer!

Lente lijkt eindelijk aangebroken, het marktseizoen komt heel langzaam weer in zicht...
Ik ga straks met al mijn energie weer aan een nieuw marktseizoen beginnen.
Mijn assortiment is ondertussen uitgebreid met Real Dutch Boterkoek...

Vandaag heb ik er ook nog een sollicitatie uit gedaan... ik hou alle mogelijkheden open. Het zal toch een x goed gaan komen!

Zo moeder, zo dochter...

Afgelopen zaterdag heeft Noelle haar 'Sweet sixteen' Birthday Party gevierd...
Ze had een hele verzameling vriendinnen uitgenodigd, en die bleven natuurlijk ook allemaal 'slapen'...

Wat natuurlijk niet kon uitblijven was een taart gevecht!
Alles en iedereen zat onder de slagroom...
Wat bij mij herinneringen opriep aan een ander feestje, heeeeel lang geleden...
Ik moest ff zoeken, maar 'kep 'm gevonden!

TADAAAAA!!!

Lente...

Ik word al een paar dagen 's-ochtends wakker van fluitende vogeltjes. Da's een goed teken, want dat betekend dat de lente in aantocht is. Hier beneden is vrijwel alle sneeuw de laatste dagen gesmolten.
Wat natuurlijk de nodige wateroverlast, en modder veroorzaakt...

Maar boven, op SilverStar is het nog volop winter!
Deze auto kwam ik daar vanochtend tegen...

priet praat...

Ik zag dat mijn laatste Priet Praatje van 16 Augustus was...
Hoogste tijd voor een nieuwe Priet Praat dus!



1. Met Carnaval dan...

2. Heb je al gehoord dat...

3. Ik geloof niet dat er...

4. Het meest ideale voor mij is...

5. Wat mensen raar aan mij vinden is...

6. Als ik jou was, dan...

7. Vertel een recent komisch voorval...

8. Ik haat...

9. Ik hou van...

10. Mijn buurman die...

Kom maar op met die antwoorden!
En als je niet wil dat iedereen het kan lezen, stuur me dan een e-mail via de link rechts boven...

Happy Valentines Day!

'n kusje voor iedereen die mee leest en mee leeft...

Zucht...

Elke keer als ik denk het allemaal een beetje op een orde te hebben, blijkt dat helemaal niet het geval te zijn.

Zo dacht ik dat ik financieel een beetje op orde kon gaan komen door mijn baantje.
Maar van het begin af aan was mijn manager onduidelijk over het aantal uren dat ze me nodig had. Een paar keer gevraagd, en dan zei ze dat ze dat nog niet wist.
Het begon redelijk met 4 dagen, een week later waren het er 3, en deze week hoef ik maar 2 dagen te werken, waarvan 1 natuurlijk in het weekend.

Het werk bevalt prima, maar daarvan kan ik niet met 2 kinderen leven, laat staan de huur en de vaste lasten betalen.

Ik heb sinds kort income assistance, maar alles wat ik verdien moet ik opgeven, en dat wordt daar dan weer vanaf getrokken.
Het komt erop neer dat ik van 1035 dollar per maand alles moet doen... terwijl de huur alleen al 900 is...
En, nee, goedkopere woonruimte is er hier niet.
Daar heb ik al lang naar gekeken.

Ik zal bij de foodbank moeten gaan aankloppen.
En ik zal weer op zoek moeten naar een andere baan.
Of naar nog een baantje erbij.

Ik vraag niet om medelijden.
Dit is doodgewoon mijn werkelijkheid.
En ik zal er alles aan doen om die zo snel mogelijk te veranderen!

Ik heb dit stukje geschreven om te laten zien dat, hoewel ik over het algemeen positief ben ingesteld, het niet altijd allemaal even makkelijk is.

Appeltje-eitje...

Als single mom kom je soms voor uitdagingen te staan.
Zo kwam ik vandaag achter dat mijn ruitenspoelvloeistof op was, dus bedacht ik dat ik dat die vanmiddag wel ff snel bij kon vullen... en dan zou ik ook meteen mijn koelvloeistof kunnen aanvullen...
En als ik dan toch bezig was zou ik ook meteen mijn olie checken...

Zo gezegd zo gedaan!

Dacht ik...

Ahum...

Toen ik klaar was, en ik dus een hele fles gif-geel-spul had leeg gegoten in mijn ruitenspoel-vloeistof-container-dingetje, kwam ik erachter dat ik er heel gul een hele fles koelvloeistof in had gegoten...

Oh-o...

Daar worden je ruiten niet schoon van...

Wat nu? Logisch nadenken ging niet meer (was einde van de dag...)
Dus via sms advies gevraagd, EN gekregen!

Duh! Dat had ik zelf ook nog wel kunnen bedenken.... als ik tenminste nog logisch had kunnen nadenken.
Bakje eronder, slangetje losgetrokken, en vloeistof vervangen! Appeltje-eitje!

Weer wat geleerd: LANG LEVE DE SMS!
Waar zou ik zijn zonder mijn mobieltje?!


Al die verpakkingen lijken ook zo op elkaar...

Op bezoek...

Ik ben 6 volle dagen in Nederland geweest.
En wat ik eigenlijk al lang wist werd daarmee alleen maar bevestigd.

Het heeft werkelijk ELKE dag geregend! Vaak zelfs de hele dag! Het was grauw, grijs en nat Hollands weer.
Ik ben elke dag bij mijn ouders geweest, en heb daar bijna elke avond meegegeten.


Hollandse lekkernijen bij "Eetpaleis 't Vosje"...

Ik had verwacht dat er wel het een en ander veranderd zou zijn na 3,5 jaar... maar ik kon blindelings overal naar toe rijden. Zelfs de indeling van de Hema en de V&D was nog het zelfde...
Op een verjaardags feestje van een vriend kwam ik oude vrienden tegen, en het was alsof ik nooit was weggeweest!
Dezelfde snacks op tafel.
Dezelfde gezelligheid van 'vroeger'.

Het enige dat veranderd was, is de bestrating op het marktplein in Rosmalen... en ik...

Ik ben totaal niet meer dezelfde persoon als toen ik uit Nederland wegging. Want hoewel voor mijn gevoel de tijd in Nederland heeft stilgestaan, is er voor mij de afgelopen 3,5 jaar ontzettend veel veranderd.
Zeg maar gerust dat alles is veranderd.

En ik was zoooo ontzettend blij toen ik na 6 dagen weer terug mocht! Terug naar huis!
Toen ik in Kelowna landde sneeuwde het stevig. Heerlijk!

Ik wist het al, maar hier hoor ik thuis!





Weer een nieuw hoofdstuk...

Eenmaal terug thuis, kon ik meteen aan de slag met een nieuwe baan!
Ik werk nu bij de SPCA, dat is het lokale dieren assiel.
Ik verzorg de dieren, geef ze eten, maak de hokken schoon, geef ze medicijnen en hun inentingen, maak rapporten over de gezondheid en het gedrag van de dieren, zorg ervoor dat ze naar het juiste gezin gaan voor adoptie, verzorg het papierwerk dat erbij hoort, beantwoord de telefoon, etc...

Ik heb er nu 3 dagen opzitten, en vind het tot nu toe eigenlijk allemaal wel leuk.
Er staan me nog een aantal cursussen te wachten.


The British Columbia Society for the Prevention of Cruelty against Animals

Hoe zit het dan met de stroopwafel-industrie?
Stroopwafels op de markt verkopen is leuk... in de zomer... als er klanten zijn!
Als ik het straks kan combineren met de SPCA dan zal ik het zeker doen.

De tijd zal het leren.

Wist u dat...

...We hier amper winter hebben?
...Er is maar weinig sneeuw tot nu toe gevallen.
...De temperaturen zijn volgens mij nog niet onder -10 geweest.
...Mijn auto het wonder boven wonder nog steeds doet?
...Sjaak tegenwoordig weigert om naar buiten te gaan?
...Hij door het gebrek aan beweging nu wel erg aan het uitdijen is?
...Mijn Nederlandse rijbewijs al een paar jaar verlopen is?
...Ik druk aan het solliciteren ben?
...Het 1e semester er voor de kids bijna op zit?
...Noelle al tijden druk aan het studeren is voor de examens?
...Thomas zich er nou niet bepaald druk over maakt.
...Ik volgende week een echte Hollandse Frikandel Speciaal ga eten?
...En een Bossche Bol van Jan de Groot...
...Het de 1e x is dat ik voor bezoek terug ga.
...Ik de volgende x zeker mijn kinderen mee zal nemen.


Amper sneeuw...

Goede voornemens...

2011 is bijna voorbij...

Pfff... Kerst zit erop.
Het zijn toch vermoeiende dagen.
Alles is dit jaar natuurlijk anders...

Oud en Nieuw komt eraan.
2012

Wat zal het nieuwe jaar ons gaan brengen?
Normaal geef ik aan het einde van het jaar met foto's een terugblik op het afgelopen jaar... daar heb ik nu ff geen zin in!

Het is tijd om vooruit te kijken in plaats van achteruit.
Tijd om nieuwe dingen te plannen.
Tijd voor nieuwe uitdagingen.
Tijd voor goede voornemens... EN de hoogste tijd om jezelf daaraan te houden!

Hebben jullie goede voornemens? Laat ze me weten!
Misschien vertel ik jullie de mijne wel...

Iedereen de aller-aller-aller beste wensen voor 2012!
Maak er iets moois van!